ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

Ομάδα μαθητών
1. Αντώνης Δούκας
2. Χρήστος Κοσμίδης
3. Ράνια Ριζέκ
4. Χριστιάννα


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΚΠΕ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΣΤΙΣ 27/04/2017
Παράκτια Ελευσίνα...Μια γειτονιά του Σαρωνικο



Κατά μήκος της παράκτιας περιοχής της Ελευσίνας αναπτύσσονται πολλές ανθρωπογενείςδραστηριότητες, όπως η λειτουργία του λιμανιού, οι μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, ηοικιστική ανάπτυξη και οι χρήσεις αναψυχής και αστικού πρασίνου. ‘Όλα τα παραπάνωκαθορίζουν την εικόνα, το χαρακτήρα και την ποιότητα του τοπίου στην παράκτια περιοχή.
Το αστικό πράσινο αποτελεί ένα στοιχείο που μπορεί να βελτιώσει την εικόνα του τοπίου και ταυτόχρονα να συμβάλλει στη βιωσιμότητά της παράκτιας περιοχής, αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής στην πόλη. Ιδιαίτερα κατά μήκος του παράκτιου χώρου, όπου εμφανίζονται οι πλέον έντονες πιέσεις, η ελλιπής παρουσία πρασίνου προκαλεί περιβαλλοντική υποβάθμιση και έχει αρνητική επίδραση στην καθημερινότητα των πολιτών.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΦΥΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ

Ο ρόλος των χώρων πρασίνου στην παράκτια Ελευσίνα Για το σωστό σχεδιασμό των αστικών χώρων πρασίνου απαραίτητη προϋπόθεση είναι η
κατάλληλη επιλογή των φυτικών ειδών. Τα ιθαγενή φυτά προσαρμόζονται καλύτερα στις τοπικές συνθήκες και αναπτύσσονται ευκολότερα χωρίς
ιδιαίτερες απαιτήσεις συντήρησης. Στους χώρους αστικού πρασίνου της παράκτιας περιοχής χρησιμοποιήθηκαν ιθαγενή φυτικά είδη, δέντρα και θάμνοι, όπως η χαρουπιά (Ceratonia siliqua), η χαλέπιος πεύκη (Pinus halepensis), η πικροδάφνη (Nerium oleader) και η ελιά (Olea europaea subsp. europaea). Επίσης έχουν γίνει φυτεύσεις με ξενικά είδη όπως: βραχυχίτωνας (Brachychiton acerifolius), αγγελική (Pittosporum tobira), λιγούστρο(Ligustrum japonicum), ευκάλυπτος (Eucalyptus sp.) κ.ά.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

Η βιομηχανική επανάσταση που ξεκίνησε στα τέλη 18ου- αρχές 19ου αιώνα επέφερε σημαντικές αλλαγές στην παραγωγική διαδικασία καθώς και στην κοινωνία, την οικονομία και το τοπίο των πόλεων. Η Δυτική Αττική από τα τέλη του 19ου αιώνα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη και εξέλιξη της βιομηχανικής δραστηριότητας στην Ελλάδα. Ειδικά η Ελευσίνα, μια πόλη που διαθέτει αξιόλογη βιομηχανική ιστορία και κληρονομιά, συγκεντρώνει αρκετές από τις πιο σημαντικές βιομηχανίες της χώρας μας στους τομείς των πετρελαιοειδών και του τσιμέντου.
Συγκεκριμένα, οι βιομηχανικές δραστηριότητες επεκτάθηκαν κατά μήκος της παράκτιας ζώνης σε όλη την ομαλή ακτή του Σαρωνικού κόλπου, από το Σκαραμαγκά στα ανατολικά έως τη Βλύχα στα δυτικά, ενώ ταυτόχρονα αναπτύχθηκαν λιμενικές δραστηριότητες φορτοεκφορτώσεων, ναυπήγησης και διάλυσης πλοίων.


Η απαρχή της βιομηχανικής ανάπτυξης τοποθετείται στην Ελευσίνα τη δεκαετία του 1880, όταν η πόλη αποκτά κομβικό ρόλο στις χερσαίες και θαλάσσιες μεταφορές, με αποτέλεσμα οι πρώτες ύλες να φτάνουν γρήγορα και εύκολα στα εργοστάσια της πόλης, ενώ πολλά πλοία καταπλέουν στο λιμάνι καθημερινά.
Ειδικότερα, η βιομηχανική ιστορία της Ελευσίνας ξεκινάει το 1875 με την ίδρυση του Σαπωνοποιείου
Χαριλάου, μοναδικού στο είδος του στην Αττική. Το 1902 ιδρύεται το πρώτο ελληνικό εργοστάσιο τσιμέντου, το οποίο το 1911 παίρνει την ονομασία «ΤΙΤΑΝ» ενώ το 1922 ιδρύθηκε η εταιρεία οινοπνευματοποιίας «Κρόνος». Έως το 1928 η πόλη αποτελεί οικονομικό κέντρο με την ίδρυση νέων βιομηχανιών και την επέκταση των παλαιότερων. Αναλυτικότερα, κατά μήκος του θαλάσσιου μετώπου
εμφανίστηκαν κυρίως σαπωνοποιεία, οινοπνευματοβιομηχανίες και εργοστάσια κατεργασίας ρητίνης.
Στην αρχή της δεκαετίας του 1930 υπήρχαν και τρία κεραμοποιεία. Η διαδικασία εκβιομηχάνισης
της περιοχής συνεχίζεται και τις δεκαετίες 1960 και 1970, με την εγκατάσταση βιοτεχνιών και βιομηχανιών στην ευρύτερη περιοχή. Το 1953 αρχίζει η λειτουργία της Χαλυβουργικής Α.Ε. και την ίδια δεκαετία ιδρύονται μικρές μονάδες, όπως τα Ναυπηγεία Σάββα. Το 1969 αρχίζουν να λειτουργούν τα Ναυπηγεία Ελευσίνας και το 1973 έρχεται να προστεθεί η Πετρόλα Α.Ε.

Όμως τη βιομηχανική ανάπτυξη, εκτός από την προσφορά θέσεων εργασίας, ακολούθησε και η εμφάνιση προβλημάτων ρύπανσης. Η άναρχη βιομηχανική ανάπτυξη, με τις βιομηχανικές δραστηριότητες να έχουν καταλάβει ζωτικούς χώρους της πόλης, όπως την παράκτια ζώνη, επηρέασε αρνητικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Ένας από τους παράγοντες που προκάλεσαν θαλάσσια ρύπανση στην Κόλπο της Ελευσίνας το χρονικό διάστημα 1960-1980 ήταν τα απόβλητα των βιομηχανικών δραστηριοτήτων. Έτσι
ο μεγάλος αριθμός βιομηχανιών της περιοχής οδήγησε σε αλλοίωση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Αττικής. Όμως από το 1980 και μετά μειώθηκε ο όγκος των βιομηχανικών αποβλήτων, αφού έκλεισαν κάποιες βιομηχανίες, όπως το Βότρυς και ο Κρόνος, ενώ αρκετές βιομηχανίες, κυρίως οι μεγάλες, εγκατέστησαν συστήματα καθαρισμού των αποβλήτων τους.
Από το τελευταίο τρίτο του 20ου αιώνα περίπου, ο βιομηχανικός κλάδος αρχίζει να παρακμάζει στις αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες, προκαλώντας το φαινόμενο της αποβιομηχάνισης, δηλαδή της συρρίκνωσης της παραγωγικής δραστηριότητας και της αντικατάστασής της από τον κλάδο των υπηρεσιών. Έτσι στην πόλη της Ελευσίνας, από την εγκατάλειψη της βιομηχανικής δραστηριότητας προέκυψαν ανενεργοί βιομηχανικοί χώροι, μερικοί από τους οποίους μπορούν να χαρακτηριστούν κτιριακές εγκαταστάσεις σημαντικής πολιτισμικής αξίας (π.χ. εργοστάσιο Κρόνος). Η ανάπλαση και επανένταξη των ανενεργών βιομηχανικών χώρων στη λειτουργία μιας πόλης κρίνεται αναγκαία, καθώς αυτοί συνδέονται άμεσα με την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων, απεικονίζουν την πορεία της ιστορικής εξέλιξης της πόλης, καθορίζουν την εικόνα της και συχνά αποτελούν σημείο αναφοράς της
ταυτότητας της.

20170427_112641.jpg


ΕΡΓΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗΣ ΖΩΝΗΣ



Τα τελευταία χρόνια τα Αισχύλεια, ένα πολιτιστικό γεγονός που έχει καθιερωθεί στο Δήμο Ελευσίνας από το 1975, με εικαστικές εκθέσεις, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, διοργανώνονται στο παλαιό Σαπωνοποιείο - Ελαιουργείο στην παραλία της Ελευσίνας. Έτσι επιτυγχάνεται η διατήρηση και επανένταξη των βιομηχανικών κτηρίων στον αστικό ιστό με νέα ήπια χρήση, όπως είναι οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, σε συνδυασμό με την ανάδειξη και αναζωογόνηση της πόλης.
Στα πλαίσια της βιώσιμης επανένταξης των ανενεργών βιομηχανικών κτηρίων στην πόλη, προτείνονται σε σχετική μελέτη η επανάχρηση των κτηρίων των εργοστασίων Βότρυς και Ελαιουργείου που θα φιλοξενήσουν το Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο και άλλους χώρους πολιτισμού του Δήμου Ελευσίνας, η επανάχρηση των βιομηχανικών συγκροτημάτων Ίρις και Κρόνος με τη δημιουργία χώρων πολιτισμού και αναψυχής, καθώς και η ενίσχυση του πρασίνου σε τμήματα παλαιών βιομηχανικών κτηρίων όπως στο Ίρις.
20170427_113827.jpg


ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΣΑΠΩΝΟΠΟΙΕΙΟ-ΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΟ




ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΘΑΜΝΟΙ ΣΤΗ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ





Αγγελική (Pittosporum tobira)

Αειθαλής θάμνος, με φύλλα δερματώδη, γυαλιστερά και άνθη μικρά, λευκά έως κιτρινόλευκα. Είναι φυτό κατάλληλο για σχηματισμό μπορντούρας και φράχτη προστασίας. Ξενικό είδος.


Πικροδάφνη (Nerium oleander)
Αειθαλής θάμνος με λογχοειδή φύλλα, άνθη ροδόχρωμα ή λευκά και πλούσια ανθοφορία. Ιθαγενές είδος, κοινό σε αρκετές περιοχές της χώρας μας.

Χαρουπιά (Ceratonia siliqua)
Αειθαλές δέντρο με φύλλα που έχουν 2-5 ζεύγη φυλλαρίων και καρπό χέδρωπα.
Χαρακτηριστικό είδος της μεσογειακής βλάστησης, που αναπτύσσεται πολύ καλά
σε ξηρές περιοχές. Το όνομα του προέρχεται από το «κέρατον» και δείχνει τη μορφή που έχει ο καρπός.

Ελιά (Olea europea)
Αείφυλλο δέντρο με φύλλα δερματώδη και λογχοειδή και καρπό δρύπη, πλούσιο σε λάδι και φαγώσιμο. Βασικό φυτικό είδος της μεσογειακής βλάστησης.



Χαλέπιος πεύκη (Pinus halepensis)

Κωνοφόρο δέντρο με βελόνες λεπτές και ανοιχτοπράσινες και κώνους που κρέμονται με ποδίσκο (1,3-3 εκ.) από τα κλαδιά. Είδος της μεσογειακής βλάστησης. Από τον κορμό του πεύκου βγαίνει το ρετσίνι, που χρησιμοποιείται στη παραγωγή τερεβινθελαίου (νέφτι) καθώς και στην παρασκευή του γνωστού κρασιού «ρετσίνα».



Πάπυρος (Cyperus involucratus)

Αειθαλές φυτό, είδος κύπερης. Το φυτό αυτό δεν είναι ο γνήσιος αιγυπτιακός πάπυρος αλλά έχει επικρατήσει αυτό το όνομα. Φυτό που δεν αντέχει στο κρύο και απαιτεί πολύ νερό. Κατάλληλο για ήπια

κλίματα και υγρά εδάφη. Ξενικό είδος.

Ουασιγκτόνια η νηματοφόρος
(Washingtonia filifera)
Φοινικοειδές φυτό με παλαμοσχιδή φύλλα σαν βεντάλιες που έχουν τριχωτές άκρες. Ξενικό είδος.